कृष्णः : सखे, वाचय पत्रम् । कदाचिद् एतन् नः कर्णरसायनस्य पात्रीभवति ।
मधुमङ्गलः : भो बअस्स, दिट्ठा तुह्म गोआलजादिए वदाण्णदा । णं अह्म बह्मणजादिं जेब्ब गौरएण वन्दामि, जं तहिं दिअहे जण्णिअबह्मणिहिं चउविहेण अण्णेन भोइदह्म । (इति लेखं वाचयति ।)
kṛṣṇaḥ : sakhe, vācaya patram | kadācid etan naḥ karṇa-rasāyanasya pātrībhavati |
madhumaṅgalaḥ : bho baassa, diṭṭhā tuhma goāla-jādie vadāṇṇadā | ṇaṁ ahma bahmaṇa-jādiṁ jebba gauraeṇa vandāmi, jaṁ tahiṁ diahe jaṇṇia-bahmaṇihiṁ ca{u}viheṇa aṇṇena bhoidahma | (iti lekhaṁ vācayati |)
размер не определён
Кришна: Друг, прочти письмо. Может, оно станет сосудом с эликсиром для наших ушей. Мадхумангала: Эй, друг, видал я щедрость вашей пастушьей касты. Я почитаю только нашу, брахманскую: в тот день нас накормили четырьмя родами кушаний жёны брахманов-жрецов. (Читает письмо.)
a0a08da69133 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 05:43:08 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Шут вспоминает, как жёны брахманов, совершавших жертвоприношение, накормили Кришну и его друзей (Бхаг. 10.23).