अथ अवलगितम्—
यत्रैकस्मिन् समावेश्य कार्यम् अन्यत् प्रसाध्यते ।
पुरानुरोधात् तज् ज्ञेयं नाम्नावगलितं बुधैः ॥27॥
यथा कंसवधे—
नटराजपुरुषोत्तम कथं विलम्बसे ।
(नेपथ्ये) भोः कस् त्वम् असि यद् अत्र मां त्वरयसि ।
सूत्रधारः— कथम् अयं गोपालवेशो भगवान् उपस्थित एव पश्य पश्य इत्यादि ॥
atha avalagitam—
yatraikasmin samāveśya kāryam anyat prasādhyate |
purānurodhāt taj jñeyaṁ nāmnāvagalitaṁ budhaiḥ ||27||
yathā kaṁsa-vadhe—
naṭarāja-puruṣottama kathaṁ vilambase |
(nepathye) bhoḥ kas tvam asi yad atra māṁ tvarayasi |
sūtradhāraḥ— katham ayaṁ gopāla-veśo bhagavān upasthita eva paśya paśya ityādi ||
metre not identified
Авалагита. Когда, вплетая одно дело в другое, совершают это другое, — это, по образцу древних, мудрые называют авалагитой. Как в «Камса-вадхе»: «О Пурушоттама, царь актёров, почему медлишь?» (За сценой.) Эй, кто ты, что торопишь меня? Сутрадхара. Как, это сам Бхагаван в облике пастушка появился! Смотри, смотри… — и так далее.
79dd4cad916a · published Sep 24, 2026, 5:55:54 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Сутрадхара зовёт актёра, играющего Кришну, и вместо актёра является сам Кришна: дело пролога перерастает в начало пьесы.