अथ विवलनम्—
आत्मश्लाघा विवलनम् ।
यथा तत्रैवाष्टमे—
कृष्णः (सविस्मयम्) कोऽयं माधुर्येण ममापि मनो हरन् मणिकुड्यम् अवष्टम्ब्य पुरो विराजते । (पुनर् निभाल्य) हन्त कथम् अत्राहम् एव प्रतिबिम्बितोऽस्मि । (इति सौत्सुक्यम्)
अपरिकलितपूर्वः कश् चमत्कारकारी
स्फुरति मम गरीयान् एष माधुर्यपूरः ।
अयम् अहम् अपि हन्त प्रेक्ष्य यं लुब्धचेताः
सरभसम् उपभोक्तुं कामये राधिकेव ॥
अत्र विस्मयेन निजरूपश्लाघनं विवलनम् ।
atha vivalanam—
ātma-ślāghā vivalanam |
yathā tatraivāṣṭame—
kṛṣṇaḥ (savismayam) ko’yaṁ mādhuryeṇa mamāpi mano haran maṇi-kuḍyam avaṣṭambya puro virājate | (punar nibhālya) hanta katham atrāham eva pratibimbito’smi | (iti sautsukyam)
aparikalita-pūrvaḥ kaś camatkāra-kārī
sphurati mama garīyān eṣa mādhurya-pūraḥ |
ayam aham api hanta prekṣya yaṁ lubdha-cetāḥ
sarabhasam upabhoktuṁ kāmaye rādhikeva ||
atra vismayena nija-rūpa-ślāghanaṁ vivalanam |
metre not identified
Вивалана. Самовосхваление — это вивалана («похвальба»). Как там же, в восьмом действии: Кришна (в изумлении). Кто это, похищающий сладостью даже мой ум, сияет передо мной у самоцветной стены? (Вглядевшись снова.) Ах, как? Да это я сам отражаюсь здесь! (С томлением.) «Что за небывалый, изумляющий, могучий поток сладости сияет передо мной? Ах, даже я, увидев его, жажду, как Радхика, страстно насладиться им!» Здесь в изумлении восхваляется собственный облик: это вивалана.
5b3a8402a920 · published Sep 24, 2026, 5:55:54 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Один из самых известных стихов «Лалита-мадхавы». Кришна, увидев своё отражение, сам поражён своей красотой и хочет вкусить её так, как вкушает Радха. Это желание, по преданию, и привело Его в мир в облике Шри Чайтаньи — чтобы изнутри чувства Радхи вкусить собственную сладость.