वरपुरतस् त्वां शिथिलितगात्रीम्
स्थापयितारः प्रियरतिपात्रीम् ।
तातस् तव करम् अथ दधद् अबलम्
ग्राहयिता वरकरम् अनु सजलम् ॥न्॥
तत्र च भवती सुमुखि सुखेन
किम् भवितेति ज्ञाता केन? ।
किं बहुना, तव करसंयमनम्
कृतम् इव पश्याम्य् अमुना कमनम् ॥ओ॥ ॥7॥
varapuratas tvāṁ śithilitagātrīm
sthāpayitāraḥ priyaratipātrīm |
tātas tava karam atha dadhad abalam
grāhayitā varakaram anu sajalam ||n||
tatra ca bhavatī sumukhi sukhena
kim bhaviteti jñātā kena? |
kiṁ bahunā, tava karasaṁyamanam
kṛtam iva paśyāmy amunā kamanam ||o|| ||7||
размер не определён
поставят тебя, обессилевшую, милую, перед женихом; а отец, взяв твою слабую руку, с водой вложит её в руку жениха. Кем ты тогда станешь от счастья, прекрасноликая, — кто знает? Да что говорить: я уже будто вижу, как этот Прелестный взял твою руку».
0d9ebc725526 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 21:43:03 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами