ततश् च सञ्जीवनीपल्लवविन्यासवत् तल्लवस्पर्शत एव चक्षुःपुटयुगम् उद्घटय्य तया स एव दृष्टः ।
तदैव च—
सुभ्रुवो मुररिपोश् च दृग्द्वयं
बिम्बदम्भम् अविशत् परस्परम् ।
शोभया व्यतिविलोभतः स्फुटं
ताव् अमुष्य परिवृत्तिम् ऐच्छताम् ॥67॥
tataś ca sañjīvanī-pallava-vinyāsavat tal-lava-sparśata eva cakṣuḥ-puṭa-yugam udghaṭayya tayā sa eva dṛṣṭaḥ |
tadaiva ca—
subhruvo muraripoś ca dṛg-dvayaṁ
bimba-dambham aviśat parasparam |
śobhayā vyativilobhataḥ sphuṭaṁ
tāv amuṣya parivṛttim aicchatām ||67||
размер не определён
Затем, как от приложенного живительного побега, от одного лишь касания она открыла оба глаза — и увидела Его. И тогда: Глаза прекраснобровой и Врага Муры вошли друг в друга, как отражения; и, жадные до красы друг друга, явно пожелали поменяться местами.
4d3def41d772 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 21:43:03 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами