तथापि हेमन्तशिशिराव् अपि तापदापदायतनतया यस्य यासां च प्रतिभासते स्म । तथा च तासां कृष्णकृष्णप्रेयसीनां प्रत्येकं भावना,
समागन्ता यर्हि प्रथमम् ऋतुराजः सखि तदा
ऋतूनाम् अन्यायं बत कथयितास्मीति लषितम् ।
तद् आस्ताम् एष प्राक् परभृतशिलीवक्त्रततिभिर्
वितर्जन्न् एवास्मान् अकृतवृजिना धिक् प्रविशति ॥46॥
tathāpi hemanta-śiśirāv api tāpad-āpad-āyatanatayā yasya yāsāṁ ca pratibhāsate sma | tathā ca tāsāṁ kṛṣṇa-kṛṣṇa-preyasīnāṁ pratyekaṁ bhāvanā,
samāgantā yarhi prathamam ṛtu-rājaḥ sakhi tadā
ṛtūnām anyāyaṁ bata kathayitāsmīti laṣitam |
tad āstām eṣa prāk para-bhṛta-śilīvaktra-tatibhir
vitarjann evāsmān akṛta-vṛjinā dhik praviśati ||46||
И всё же предзимье и зима показались и Ему, и им обителью жгучих бед. А думы каждой из возлюбленных Кришны были такие: «„Когда придёт царь времён года, подруга, я расскажу ему, как несправедливы прочие времена года“, — думала я. Да где там: он сам входит, увы, грозя нам рядами кукушек и пчёл, будто и не причинил обиды».
376df9ae023c · опубликовано 24 сент. 2026 г., 21:43:03 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Перевод приблизителен.