तद् एवम् उक्त्वा च—
वीर्यं यद्यपि तस्य तादृशम् अथाप्य् अन्तस् तु मे मार्दवं
गृह्नत् केवलम् आर्द्रभावम् अयते कुर्यां किम् एवं वदन् ।
कण्ठे नेत्रयुगे च रोदनजलं बिभ्रद्व्रजाधीश्वरः
किं वक्तुं बत शक्यतां हरि हरि श्वासावरोधं दधे ॥50॥
tad evam uktvā ca—
vīryaṁ yadyapi tasya tādṛśam athāpy antas tu me mārdavaṁ
gṛhnat kevalam ārdra-bhāvam ayate kuryāṁ kim evaṁ vadan |
kaṇṭhe netra-yuge ca rodana-jalaṁ bibhrad-vrajādhīśvaraḥ
kiṁ vaktuṁ bata śakyatāṁ hari hari śvāsāvarodhaṁ dadhe ||50||
Сказав так, — „Хоть доблесть Его такова, моё мягкое сердце держится лишь за нежное чувство; что мне делать?“ — так говоря, с комком в горле и слезами в глазах, владыка Враджи — что тут, увы, скажешь? Хари, Хари! — не мог перевести дыхания.
60963254e764 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:56:52 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами