(ततः प्रविशति पद्मामधुमङ्गलाभ्यां सङ्गता चन्द्रावली ।)
चन्द्रावली: हला पउमे, किं एसो बौलकुण्डगो दिसइ ।
पद्मा : अध इं । ता तुण्णं एहि । (इति परिक्रामति)
कृष्णः (नूपुरध्वनिम् आकर्ण्य) : हन्त, भूरिशो भ्रामितोऽस्मि भ्रमरीझङ्कारैः । तद् अलं वृथा प्रत्युद्गमसम्भ्रमेण । (इत्य् उद्वेगं नाटयन्)
(tataḥ praviśati padmā-madhumaṅgalābhyāṁ saṅgatā candrāvalī |)
candrāvalī: halā pa{u}me, kiṁ eso ba-ula-kuṇḍago disa{i} |
padmā : adha iṁ | tā tuṇṇaṁ ehi | (iti parikrāmati)
kṛṣṇaḥ (nūpura-dhvanim ākarṇya) : hanta, bhūriśo bhrāmito’smi bhramarī-jhaṅkāraiḥ | tad alaṁ vṛthā pratyudgama-sambhrameṇa | (ity udvegaṁ nāṭayan)
размер не определён
(Входит Чандравали с Падмой и Мадхумангалой.) Чандравали: Подруга Падма, это та беседка из бакулы, что виднеется? Падма: А то как же. Иди же скорее. (Идёт.) Кришна (услышав звон браслетов): Ах, сколько раз меня уже обманывало жужжание пчёл! Хватит напрасно спешить навстречу. (Изображая тревогу.)
725ac1737fc9 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 05:43:08 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами