ललिता (अपवार्य) : हला, सच्चं उज्जाअरक्खिन्नो कह्णो । ता पसीद ।
राधिका (कृष्णम् अपङ्गेनावलोक्य) : मुद्धाणं बञ्चणकलाबिअद्धो सि ।
कृष्णः (सानन्दम्) : फुल्लकेशरकलापेनामुना धम्मिल्लश्रीस् तवालङ्क्रियताम् । बद्ध्यतां मा विन्दतु मम प्रयासः । (इति पुटिकाम् उद्घाट्य) प्रिये, पश्यामूनि सुगन्धिनाम् अग्रेसराणि केशराणि यैर् अहं सद्यः सुवासितोऽस्मि ।
राधिका (सनर्मस्मितम्) णुणं चन्दाअलिपरिमलेण वासिदोसि तुमम् ।
कृष्णः : प्रिये, पारिहसितान्य् अपि ते वचांसि न कदाचिद् अपि व्यभिचरन्ति । यद् अद्य मदङ्गतस् चन्द्रावलीसौरभ्यम् उदञ्चति ।
राधिका (सस्मितम्) : समप्पेहि पुप्फाइं । (इति पटाञ्चलं प्रशरयति)
कृष्णः (राधामुखं प्रेक्ष्य स्वगतम्) : हन्त, विभ्रममण्डितस्य चिल्लीकोदण्डस्य ताण्डावकला ।
lalitā (apavārya) : halā, saccaṁ ujjāara-kkhinno kahṇo | tā pasīda |
rādhikā (kṛṣṇam apaṅgenāvalokya) : muddhāṇaṁ bañcaṇa-kalā-biaddho si |
kṛṣṇaḥ (sānandam) : phulla-keśara-kalāpenāmunā dhammilla-śrīs tavālaṅkriyatām | baddhyatāṁ mā vindatu mama prayāsaḥ | (iti puṭikām udghāṭya) priye, paśyāmūni sugandhinām agresarāṇi keśarāṇi yair ahaṁ sadyaḥ suvāsito’smi |
rādhikā (sa-narma-smitam) ṇuṇaṁ candāali-parimaleṇa vāsidosi tumam |
kṛṣṇaḥ : priye, pārihasitāny api te vacāṁsi na kadācid api vyabhicaranti | yad adya mad-aṅgatas candrāvalī-saurabhyam udañcati |
rādhikā (sa-smitam) : samappehi pupphāiṁ | (iti paṭāñcalaṁ praśarayati)
kṛṣṇaḥ (rādhā-mukhaṁ prekṣya sva-gatam) : hanta, vibhrama-maṇḍitasya cillī-kodaṇḍasya tāṇḍāva-kalā |
размер не определён
Лалита (в сторону): Подруга, Кришна и правда измучен бессонной ночью. Будь милостива. Радхика (глядя на Кришну уголком глаза): Ты мастер в искусстве обманывать простушек. Кришна (радостно): Пусть краса твоей косы украсится этой гроздью цветущей кешары. Пусть её вплетут — да не пропадут мои старания. (Раскрыв кулёк из листьев.) Любимая, смотри, это лучшие из душистых кешар — я от них весь благоухаю. Радхика (с шутливой улыбкой): Верно, ты благоухаешь ароматом Чандравали. Кришна: Любимая, даже твои шутки никогда не ошибаются: и вправду от меня сегодня исходит аромат «чандравали». Радхика (улыбнувшись): Давай цветы. (Подставляет край одежды.) Кришна (глядя в лицо Радхе, про себя): Ах, какое искусство пляски у лука её бровей, украшенного кокетством!
21ad2aa88c2f · опубликовано 24 сент. 2026 г., 05:43:08 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Кришна признаётся в шутку, как будто сама шутка Радхи оказалась правдой.