वृन्दाटव्याम् अभव्या विदधति न कथं वासमात्रं च नित्यंज्ञात्वा सर्वत्र मोक्षावधि न खलु सुखं क्वापि नैवास्ति रम्य ।अत्र त्व् आनन्दसिन्धोर् मधुरतरमहासारमूर्तिकिशोरौनित्यान्योन्याम् अचोरौ स्वनिकटमिलिते वण्टतः स्वं रसौघम् ॥14.19॥
vṛndāṭavyām abhavyā vidadhati na kathaṁ vāsa-mātraṁ ca nityaṁjñātvā sarvatra mokṣāvadhi na khalu sukhaṁ kvāpi naivāsti ramya |atra tv ānanda-sindhor madhuratara-mahā-sāra-mūrti-kiśoraunityānyonyām acorau sva-nikaṭa-milite vaṇṭataḥ svaṁ rasaugham ||14.19||
размер не определён
Почему несчастные не устраивают во Вриндаване хотя бы постоянного жилища, зная, что везде, вплоть до освобождения, нет ни счастья, ни прелести? А здесь юные — воплощения сладчайшей великой сути океана блаженства, вечные похитители сердец друг друга, — раздают свой поток расы тем, кто рядом.
2f2a68b247cd · опубликовано 30 сент. 2026 г., 01:11:36 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — sragdharā. ramya, acorau в e-тексте искажены.