कान्ते मन्मतिहृतसुमञ्जुलकुचाद्य् उच्छोर् इयं सेव्यतांसैव त्वं यदि सुप्रसीदसि मम प्रीतिः परा गम्यताम् ।तत् कुञ्जं निमिषं त्वया तु न विना जीवाम्य् अहो व्याहतीवृन्दाटव्यनुगा इति स्मर कथाः श्रीराधिकाकृष्णयोः ॥14.42॥
kānte man-mati-hṛta-sumañjula-kucādy ucchor iyaṁ sevyatāṁsaiva tvaṁ yadi suprasīdasi mama prītiḥ parā gamyatām |tat kuñjaṁ nimiṣaṁ tvayā tu na vinā jīvāmy aho vyāhatīvṛndāṭavy-anugā iti smara kathāḥ śrī-rādhikā-kṛṣṇayoḥ ||14.42||
размер не определён
«Милая, дай служить прелестной груди и прочему, что похитило мой ум; если ты сама смилуешься, придёт моя высшая радость; о, без тебя я и мига не живу — идём в ту беседку!» — вспоминай такие беседы Шри Радхики и Кришны во Вриндаване.
4fc3051c9345 · опубликовано 30 сент. 2026 г., 01:11:36 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — śārdūla-vikrīḍita. Стих в e-тексте искажён; перевод предположителен.