स्नानसमुत्तीर्णानां मुत्तीर्णा नाञ्जसा जायते स्म यदि तासां तदा यमुनाङ्गसङ्गसम्बाधेन चारुदतीनां रुदतीनां तनुरुचामश्रबिन्दव इव सेसिच्यमानसिचयनिचया गात्रसलिलपृषताः पृषताक्षीणामक्षीणा महीतलं पेतुः, ये खलु लावण्यामृतसारबिन्दवोऽरविन्दबोधकरकन्याकन्यायवासगमितवयसां वयसां गणेन सुचिरमन्वमीयन्त ॥8॥
snānasamuttīrṇānāṁ muttīrṇā nāñjasā jāyate sma yadi tāsāṁ tadā yamunāṅgasaṅgasambādhena cārudatīnāṁ rudatīnāṁ tanurucāmaśrabindava iva sesicyamāna-sicayanicayā gātrasalilapṛṣatāḥ pṛṣatākṣīṇāmakṣīṇā mahītalaṁ petuḥ, ye khalu lāvaṇyāmṛtasārabindavo'ravindabodhakara-kanyākanyāyavāsagamita-vayasāṁ vayasāṁ gaṇena suciramanvamīyanta ||8||
Когда они вышли из воды, с их мокрых одежд капли воды, как слёзы, падали на землю — словно плакали от разлуки с их телами после объятий Ямуны; и стаи птиц долго шли за этими каплями, как за каплями нектара прелести.
50c46eeb7c04 · опубликовано 29 сент. 2026 г., 01:03:28 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Капли с одежд — как слёзы.