इति मन्त्रमुपांशु पांशुलताविरहेण बिन्दुविसर्गविसर्गमतिवारं जेपुः । जपित्वा तु यथेष्टमाचमनीयानन्तरं ताम्बूलपूलकमुपकल्प्य—“सैलालवङ्गकर्पूरं ताम्बूलमिदमश्यताम् ।कृष्णास्यताम्बूलरसैरधराः सन्तु नोऽरुणाः” ॥
iti mantramupāṁśu pāṁśulatāviraheṇa binduvisarga-visargamativāraṁ jepuḥ | japitvā tu yatheṣṭamācamanīyānantaraṁ tāmbūlapūlakamupakalpya—“sailālavaṅga-karpūraṁ tāmbūlamidamaśyatām |kṛṣṇāsya-tāmbūlarasairadharāḥ santu no'ruṇāḥ” ||
Эту мантру они много раз шёпотом повторяли, без изъяна, не пропуская ни бинду, ни висарги; повторив сколько хотелось, после полоскания приготовили бетель: «Вкуси этот бетель с кардамоном, гвоздикой и камфарой; а наши губы пусть станут алыми от сока бетеля из уст Кришны».
427ee0f378c5 · опубликовано 29 сент. 2026 г., 01:03:28 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — anuṣṭubh.