तथा च सति परिगृहीतांशुकान्तांशुकान्तां मार्जितकेशकलापां कलापाण्डित्यवतीं सैकतं कतमदुपेयुषीं सम्पादितसामग्र्यसामग्रयवधानपरां दरशीतशीतलताजनितशीत्कारचारुवदनकमलपरिसरसरदलिपक्षवातवातूलतातूलतान्तभ्रुवं कुमारिकाश्रेणीं यमुनातातोऽपि सुतातोऽपि सुतरां वात्सल्यपात्रीं कदुष्णेन मृदुना शीतोपशमकरेण करेण लालयन्नुदियाय ॥11॥
tathā ca sati parigṛhītāṁśukāntāṁśukāntāṁ mārjitakeśakalāpāṁ kalāpāṇḍityavatīṁ saikataṁ katamadupeyuṣīṁ sampādita-sāmagryasāmagrayavadhānaparāṁ daraśītaśītalatājanita-śītkāracāruvadanakamalaparisarasaradalipakṣavātavātūlatātūlatāntabhruvaṁ kumārikāśreṇīṁ yamunātāto'pi sutāto'pi sutarāṁ vātsalyapātrīṁ kaduṣṇena mṛdunā śītopaśamakareṇa kareṇa lālayannudiyāya ||11||
И когда вереница девушек, надев одежды, отжав волосы, сидела на песке, собрав всё нужное, — с лицами-лотосами, прелестными от шипения, рождённого лёгким холодом, с бровями, колеблемыми ветром от крыльев пчёл, — отец Ямуны взошёл, нежно лаская её, дочь своей любви, тёплыми, мягкими, снимающими холод руками-лучами.
261d604eacd8 · опубликовано 29 сент. 2026 г., 01:03:28 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Взошло солнце — отец Ямуны.