तदनु ता नुताः सौभाग्यलक्ष्म्या सलिलादुत्तितीर्षवो निर्दकूले कूले कृतालोका लोकातीताश्चकितमिदमातर्कयामासुः—“अहो किमिदं केनाप्यपहृतमम्बरमम्बरमणिकरं विना करम्बिना केनापि नात्र भूयते । भूयतेह केवलं के बलन्तीनां विहगराजीनां पदराजी, तदहो कयापि देवतया बत यापितानि कुत्रापि नो वसनानि, यद्देवताया एव धरणितलतलनाभावात् पदपदविलोकनाभावः” ॥48॥
tadanu tā nutāḥ saubhāgyalakṣmyā salilāduttitīrṣavo nirdakūle kūle kṛtālokā lokātītāścakitamidamātarkayāmāsuḥ—“aho kimidaṁ kenāpyapahṛtamambaramambaramaṇikaraṁ vinā karambinā kenāpi nātra bhūyate | bhūyateha kevalaṁ ke balantīnāṁ vihagarājīnāṁ padarājī, tadaho kayāpi devatayā bata yāpitāni kutrāpi no vasanāni, yaddevatāyā eva dharaṇitalatalanābhāvāt padapadavilokanābhāvaḥ” ||48||
Тогда они, желая выйти из воды, осмотрели берег без одежд и в испуге рассуждали: «Ах, что это? Кто-то унёс наши одежды! Кроме солнца, здесь никого нет; видны лишь следы птиц. Ах, какое-то божество унесло наши одежды — ведь у божества нет следов, оно не касается земли».
e10ba3417c66 · опубликовано 29 сент. 2026 г., 01:03:28 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Девушки не находят одежд.