तद् एवं सति कादाचित्की भीस् तु भवतु नाम, पूर्वं सप्रयोजनप्राया, पुनस् तु कदर्थनामात्राभिप्राया स्यात्, यतः—
नामूषां सहजानुरागविभुता भीनिर्मिता किं नु भीर्
लङ्घ्या स्यान् न तु वेति तत्प्रबलताज्ञानार्थम् अन्तः कृता ।
तज्ज्ञातं निजधर्मसेतुदलनात् तस्यास् तथा विस्मृतिस्
तद्वद् भाति यथा परीक्षितवचोऽप्य् अग्रे मुहुर् दृश्यते ॥15॥
tad evaṁ sati kādācitkī bhīs tu bhavatu nāma, pūrvaṁ sa-prayojana-prāyā, punas tu kadarthanā-mātrābhiprāyā syāt, yataḥ—
nāmūṣāṁ sahajānurāga-vibhutā bhī-nirmitā kiṁ nu bhīr
laṅghyā syān na tu veti tat-prabalatā-jñānārtham antaḥ kṛtā |
taj-jñātaṁ nija-dharma-setu-dalanāt tasyās tathā vismṛtis
tadvad bhāti yathā parīkṣita-vaco’py agre muhur dṛśyate ||15||
„«Потому пусть изредка и бывает страх: прежде он большей частью был ради дела, а теперь был бы лишь мукой. Ведь — мощь их врождённой любви не создана страхом; страх был вложен в неё лишь затем, чтобы узнать её силу: преодолеет ли она его или нет. Это узнано — по прорванной плотине их долга; и как они тогда забыли страх, так видно и теперь, как проверенное слово подтверждается вновь и вновь»“.
459f8c9153ab · опубликовано 25 сент. 2026 г., 06:23:49 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Страх, сопровождавший тайную любовь, был лишь испытанием её силы; испытание пройдено, и страх больше не нужен. Перевод приблизителен.