अथ लज्जां सज्जन्ताव् अमू किञ्चिद् अप्य् अप्रोच्य नम्रतयैव तद् अभिरोच्य पृथक् पृथग् व्रजाय वव्रजतुः । तत्र प्रेयसी स्वप्रेयसीभिर् निर्जनवर्त्मना वव्राज । व्रजित्वा च प्रातःकृत्यपूर्वकम् आत्मानं परिष्कृत्य व्रजेश्वरीचरणानुचर्याम् आचचार ।
atha lajjāṁ sajjantāv amū kiñcid apy aprocya namratayaiva tad abhirocya pṛthak pṛthag vrajāya vavrajatuḥ | tatra preyasī sva-preyasībhir nirjana-vartmanā vavrāja | vrajitvā ca prātaḥ-kṛtya-pūrvakam ātmānaṁ pariṣkṛtya vrajeśvarī-caraṇānucaryām ācacāra |
„Тогда они, смутившись, ничего не сказали, но поклоном выразили согласие и порознь пошли во Врадж. Возлюбленная пошла со своими подругами безлюдной тропой; придя, совершила утренние дела, нарядилась и стала служить у стоп Враджешвари“.
7a25fce29ea9 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 06:23:49 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами