श्रीमत्प्रेयस्यश् च, यथा—
हा मद्विश्लेषदूनाः कृतपरिणयना एवं सङ्गं मयामूर्
नायाता ह्रीर् वराकी भवति जगति का हन्त विद्युर् जनन्यः ।
त्यक्ष्यन्ति प्राणकांस् ताः किम् अहह करवै स्रोतसोः सङ्गमान्तर्
घूर्णायां घूर्णमानः किम् अपि न हि मनाग् धीरतां धारयामि ॥5॥
śrīmat-preyasyaś ca, yathā—
hā mad-viśleṣa-dūnāḥ kṛta-pariṇayanā evaṁ saṅgaṁ mayāmūr
nāyātā hrīr varākī bhavati jagati kā hanta vidyur jananyaḥ |
tyakṣyanti prāṇakāṁs tāḥ kim ahaha karavai srotasoḥ saṅgamāntar
ghūrṇāyāṁ ghūrṇamānaḥ kim api na hi manāg dhīratāṁ dhārayāmi ||5||
размер не определён
„А Возлюбленный говорил: «Увы! Измученные разлукой со Мной, они, хоть и повенчаны, так и не пришли ко Мне. Что такое в мире этот жалкий стыд? Ах, узнают матери… они расстанутся с жизнью — ах, что Мне делать? Я кружусь в водовороте на слиянии двух потоков и ничуть не могу быть твёрдым»“.
bcee0e4cf819 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 06:23:49 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Два потока — любовь и стыд.