प्रेयसी तु प्राह स्म—प्रियसखि ! तव सखासौ मयि खलु काम् अपि मोहनीं विद्याम् आरोहयामास, येन भ्रमः समजायत । तस्माद् अहो बत ! हहा ! तद् इदं यथा ललिता न पश्यति । तथावश्यम् आचर ।
अथ विशाखा स्मित्वा कमितपञ्चशाखतया सयाथाथ्यं तयोर् नेपथ्यं प्रथयामास । प्रथयित्वा च मिथः प्राणप्रतिमं तन्मिथुनं कुञ्जशयनाद् आनिनाय । आनीतं च तदभिनीतसखीभिः सविधाद् असविधात् पुनः पूर्णिमादिभिर् अवलोकयामासे । ततश् च—
preyasī tu prāha sma—priya-sakhi ! tava sakhāsau mayi khalu kām api mohanīṁ vidyām ārohayāmāsa, yena bhramaḥ samajāyata | tasmād aho bata ! hahā ! tad idaṁ yathā lalitā na paśyati | tathāvaśyam ācara |
atha viśākhā smitvā kamita-pañca-śākhatayā sayāthāthyaṁ tayor nepathyaṁ prathayāmāsa | prathayitvā ca mithaḥ prāṇa-pratimaṁ tan-mithunaṁ kuñja-śayanād ānināya | ānītaṁ ca tad-abhinīta-sakhībhiḥ savidhād asavidhāt punaḥ pūrṇimādibhir avalokayāmāse | tataś ca—
размер не определён
„Возлюбленная же сказала: «Милая подруга! Твой друг навёл на меня какие-то чары — вот я и запуталась. Так что, ах, увы, ох, непременно сделай так, чтобы Лалита этого не увидела». Вишакха с улыбкой ловкой рукой поправила им наряды как следует, а поправив, вывела чету, равную друг для друга жизни, из беседки. И на выведенных смотрели подруги, близкие и дальние, а потом Пурнима и прочие. И тогда —“
f50ce9360488 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 06:23:49 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами