अथ तद् एतन् निशम्य सलज्जायमानरम्यनयनयोर् अनयोर् मुनिवर्या कार्यपर्यायं व्याजम् आचर्य वृन्दामधुमङ्गलाभ्यां सह स्वयं व्यवधानम् अभ्याददे । आल्यश् च तं समयं प्रतिपाल्य कुञ्जस्य बहिर् इतस् ततः स्वयम् उपविश्य कर्णेन तं पुनर् अन्तः प्रविश्य स्थिताः । तदनन्तरं तु—
atha tad etan niśamya salajjāyamāna-ramya-nayanayor anayor muni-varyā kārya-paryāyaṁ vyājam ācarya vṛndā-madhumaṅgalābhyāṁ saha svayaṁ vyavadhānam abhyādade | ālyaś ca taṁ samayaṁ pratipālya kuñjasya bahir itas tataḥ svayam upaviśya karṇena taṁ punar antaḥ praviśya sthitāḥ | tad-anantaraṁ tu—
„Услышав это, те двое смущённо потупили прелестные глаза; а лучшая из подвижниц под предлогом разных дел сама удалилась вместе с Вриндой и Мадхумангалой. Подруги, выждав время, сели снаружи беседки кто где, но ушами снова вошли внутрь. А затем —“
54edd513b31a · опубликовано 25 сент. 2026 г., 06:23:49 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами