अथ दिनकतिपये पूर्णिमया पूर्णितपूजाचये परमानन्देन विन्दमानसमये तत्र चार्वागाविर्भूतं नव्यम् इव कैशोरम् आरभ्य पूर्ववत् प्रतिदिनपूर्यमाणकैशोरमये कदापि राधाविशाखयोः रहसि संवादम् इमं हरिर् अपह्नुत्य श्रुत्यधिगतं व्यतानीत् ।
अथ विशाखोवाच—सखि ! परमानन्दकन्दलमयेऽप्य् अस्मिन् समये तव कलिकायमाना काचिद् उत्कलिकावकल्पते । तां कथं न विकासयसि ?
श्रीराधाह—सखि ! सत्यं ब्रवीषि । किन्तु भवतीनाम् अपि सा भवेद् एव ।
atha dina-katipaye pūrṇimayā pūrṇita-pūjā-caye paramānandena vindamāna-samaye tatra cārvāgāvirbhūtaṁ navyam iva kaiśoram ārabhya pūrvavat pratidina-pūryamāṇa-kaiśora-maye kadāpi rādhā-viśākhayoḥ rahasi saṁvādam imaṁ harir apahnutya śruty-adhigataṁ vyatānīt |
atha viśākhovāca—sakhi ! paramānanda-kandala-maye’py asmin samaye tava kalikāyamānā kācid utkalikāvakalpate | tāṁ kathaṁ na vikāsayasi ?
śrī-rādhāha—sakhi ! satyaṁ bravīṣi | kintu bhavatīnām api sā bhaved eva |
размер не определён
„Затем, через несколько дней, когда Пурнима завершила всё поклонение и всё время проходило в высшем блаженстве, когда юность, словно новая, явленная рядом, как и прежде, каждый день становилась всё полнее, — Хари однажды, спрятавшись, подслушал тайный разговор Радхи и Вишакхи. Вишакха сказала: «Подруга! Даже в эту пору, полную ростков высшего блаженства, в тебе будто зреет какой-то бутон тоски. Отчего ты не даёшь ему раскрыться?» Шри Радха сказала: «Подруга, ты правду говоришь. Но и у вас она, верно, есть»“.
1b8f2b04d394 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 06:23:49 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами