इत्यवसरे स रेरीयमाणनयनाम्बुरिव, करतश्च्युतान्निधीनिव, ताननुशोचन्नतिकरुणोन्नतिकरुणो युगपदेषां जीवनमस्य च मरणं कथं स्यादिति चिन्तितकार्यद्वयोऽद्वयो मतोभययोगे योगेश्वरस्तदनुपदमेव तदाननं विवेश ॥45॥
ityavasare sa rerīyamāṇanayanāmburiva, karataścyutānnidhīniva, tānanuśocannatikaruṇonnatikaruṇo yugapadeṣāṁ jīvanamasya ca maraṇaṁ kathaṁ syāditi cintitakāryadvayo'dvayo matobhayayoge yogeśvarastadanupadameva tadānanaṁ viveśa ||45||
В этот миг он, словно с глазами, полными слёз, словно лишившись сокровищ, выпавших из рук, горевал о них; бесконечно милосердный, повелитель йоги, единый и не двойственный, задумал разом две вещи: «Как дать жизнь им и смерть ему?» — и тотчас вошёл в пасть.
dec65cd31c3d · опубликовано 28 сент. 2026 г., 22:59:32 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
По ШБ 10.12.27–28.