प्राग् आसीत् स्तब्धपक्ष्मा भयम् अनु स यथा तद्वद् एव प्रमीतः
कंसोऽयं तेन मृत्युं गत इति निखिलैर् भीरुभिर् नाभ्यभाषि ।
श्रीकृष्णस् तत्प्रतीतं सपदि विरचयन् हस्तिवत् सिंहवर्यः
सावज्ञं तं विसंज्ञं सदसि तत इतः क्ष्मां च कर्षंश् चकर्ष ॥48॥
prāg āsīt stabdha-pakṣmā bhayam anu sa yathā tadvad eva pramītaḥ
kaṁso’yaṁ tena mṛtyuṁ gata iti nikhilair bhīrubhir nābhyabhāṣi |
śrī-kṛṣṇas tat-pratītaṁ sapadi viracayan hastivat siṁha-varyaḥ
sāvajñaṁ taṁ visaṁjñaṁ sadasi tata itaḥ kṣmāṁ ca karṣaṁś cakarṣa ||48||
Как он прежде от страха застыл, не моргая, так же застыл и мёртвым; и робкие не смели сказать: „Камса убит Им“. Тогда Шри Кришна, чтобы сделать это явным, как лучший из львов — слона, с презрением поволок бесчувственного по собранию туда и сюда, прямо по земле.
b03b578b4900 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:28:45 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами