वारं वारम् उदश्रु जीवनयुगाक्रीडे निकुञ्जे विशन्गायंस् तच्चरितं द्रवन्न् अतिभिया सङ्गाद् भुजङ्गाद् इव ।क्षुद्बाधे मितशुष्कपत्रफलभुक् तर्षेऽम्बु कामं पिबन्श्रीवृन्दाविपिने कदा तरुतलान्य् एव वसन् स्यां सुखी ॥10.30॥
vāraṁ vāram udaśru jīvana-yugākrīḍe nikuñje viśangāyaṁs tac-caritaṁ dravann atibhiyā saṅgād bhujaṅgād iva |kṣud-bādhe mita-śuṣka-patra-phala-bhuk tarṣe'mbu kāmaṁ pibanśrī-vṛndā-vipine kadā taru-talāny eva vasan syāṁ sukhī ||10.30||
размер не определён
Когда же я буду счастлив в роще Шри Вринды, живя лишь под деревьями: раз за разом в слезах входя в беседку игр пары моих жизней, воспевая их деяния, убегая в великом страхе от общения, как от змеи, при голоде едя немного сухих листьев и плодов, а при жажде вволю пья воду?
35b8626182b2 · опубликовано 30 сент. 2026 г., 00:41:15 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — śārdūla-vikrīḍita. jīvana-yugākrīḍe в e-тексте искажено.