कृष्णः—प्रिये ! अनुराधेति ललिताया एवापरपर्यायः ।
सत्यभामा—यादवेन्द्र ! एतद् अपूर्वलीलाकथाश्रवणेन मम मनसि तृप्तिर् अलं वृत्तिर् नास्ति तत् कथय कथय ।
कृष्णः—ततोऽहं स्मितशवलितचम्पकलतावदनचन्द्रम् आलोकयंस् तद् गृहीतमुक्ताकूटं हस्तेन चालयन्न् इदम् अवदं—नान्दीमुखि ! इयं ते प्रियसखी चम्पकलता कस्माद् अपि सिद्धात् प्राप्तसिद्धिर् इति मया बहुदिनम् अनुमितम् आस्ते ।
नान्दीमुखी—कथम् अनुमितम् ?
मयोक्तं—यत इयं चम्पकवल्ली स्थावरा मध्ये बृहत्फलद्वयभारानतापि लीलया चङ्क्रमीति । अतो मुदिरसुन्दरे मदुरसि चम्पकमाला भूत्वा स्वसौरभभरेण मां वासयतु । मयापि स्वसिद्धिबलात् एतदाज्ञयैवास्याः कण्ठे सूक्ष्मतरमरकतमणिमालया वक्षोजयोर् अन्तरे च महेन्द्रनीलमणिनायकेन त्वरितम् एव भवितव्यम् ।
kṛṣṇaḥ—priye ! anurādheti lalitāyā evāpara-paryāyaḥ |
satyabhāmā—yādavendra ! etad apūrva-līlā-kathā-śravaṇena mama manasi tṛptir alaṁ vṛttir nāsti tat kathaya kathaya |
kṛṣṇaḥ—tato’haṁ smita-śavalita-campakalatā-vadana-candram ālokayaṁs tad gṛhīta-muktā-kūṭaṁ hastena cālayann idam avadaṁ—nāndīmukhi ! iyaṁ te priya-sakhī campakalatā kasmād api siddhāt prāpta-siddhir iti mayā bahu-dinam anumitam āste |
nāndīmukhī—katham anumitam ?
mayoktaṁ—yata iyaṁ campakavallī sthāvarā madhye bṛhat-phala-dvaya-bhārānatāpi līlayā caṅkramīti | ato mudira-sundare mad-urasi campaka-mālā bhūtvā sva-saurabha-bhareṇa māṁ vāsayatu | mayāpi sva-siddhi-balāt etad-ājñayaivāsyāḥ kaṇṭhe sūkṣmatara-marakata-maṇi-mālayā vakṣojayor antare ca mahendra-nīlamaṇi-nāyakena tvaritam eva bhavitavyam |
metro no identificado
Кришна: «Милая, Анурадха — это другое имя Лалиты». Сатьябхама: «Владыка Ядавов! Слушая эту невиданную повесть об играх, я никак не могу насытиться — рассказывай, рассказывай!» Кришна: Тогда я, глядя на луну лица Чампакалаты, расцвеченную улыбкой, и перебирая рукой кучку жемчуга, что она взяла, сказал: «Нандимукхи! Я давно догадываюсь, что твоя милая подруга Чампакалата обрела чудесную силу у какого-то сиддхи». Нандимукхи: «Как ты догадался?» Я: «Да ведь эта лиана чампака по природе неподвижна — а она, хоть и согнулась посередине под тяжестью двух больших плодов, разгуливает себе играючи! Так пусть станет гирляндой из чампаки на моей груди, прекрасной, как туча, и напоит меня своим благоуханием. А я силой своего совершенства по её повелению тотчас стану тончайшим изумрудным ожерельем у неё на шее и сапфиром-средником меж её грудей».
7e9207f290bb · publicado 24 sept 2026, 8:35:51 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
«Чампакалата» — «лиана чампаки».