खेलनसमयम् उत्तमं लब्धाः स्थ इत्य् उपालभ्य श्रीमत्प्रेमानिर्वचनीयपरिणामविशेषस्वरूपेण निरवद्यहृद्यसौहृद्याचिन्त्यमहिममहौषधरसातिवशीकृतसप्रियपरिजनगणकृष्णैकसर्वस्वरूपेण समस्तातर्क्यमहामहाप्रभावबहुविधलीलादिशक्त्यपणचिन्तारत्नादिरत्नविञ्छोलीकमङ्गलाकरेण निरुपमविविधवैदग्ध्यचातुर्यसमयादिविज्ञत्वसुगन्धकुसुमोत्करानिर्भरारामेण श्रीश्रीरसनामप्राणप्रियतमनर्मसखेन सभ्रूभङ्गं नयनघूर्णनलीलया विहितप्रतिषेधात् स्वयम् अपि च पश्चाद् अवधाय । भो भोः ! अनाय्यम् अनाय्यम् इति रसज्ञां दशनैः संदश्य लघु लघु ससङ्कोचं स्वपृष्टेन दूरम् अपसरत्सु तेषु—ततोऽस्फुटबहिर्विकारनिकरः सम्भृतहृत्कम्पातिशयः स श्रीश्रीमान् यादवेन्द्रः स्वगतम् इदं विललाप—हा मत्प्राणकपोतवासबडभिप्रेमस्फुरन्माधुरीधारापारसरिद्वरे ! गुणकलानर्मप्रहेलीखने ! हा मन्नेत्रचकोरपोषकविब्धुज्योत्स्नातते राधिके ! हा हा मद्दुरितेन केन निधिवत् प्राप्ता करात् त्वं च्युता ?
khelana-samayam uttamaṁ labdhāḥ stha ity upālabhya śrīmat-premānirvacanīya-pariṇāma-viśeṣa-svarūpeṇa niravadya-hṛdya-sauhṛdyācintya-mahima-mahauṣadha-rasāti-vaśīkṛta-sapriya-parijana-gaṇa-kṛṣṇaika-sarvasva-rūpeṇa samastātarkya-mahā-mahā-prabhāva-bahuvidha-līlādi-śakty-apaṇa-cintā-ratnādi-ratna-viñcholīka-maṅgalākareṇa nirupama-vividha-vaidagdhya-cāturya-samayādi-vijñatva-sugandha-kusumotkarānirbharārāmeṇa śrī-śrī-rasa-nāma-prāṇa-priyatama-narma-sakhena sa-bhrū-bhaṅgaṁ nayana-ghūrṇana-līlayā vihita-pratiṣedhāt svayam api ca paścād avadhāya | bho bhoḥ ! anāyyam anāyyam iti rasajñāṁ daśanaiḥ saṁdaśya laghu laghu sa-saṅkocaṁ sva-pṛṣṭena dūram apasaratsu teṣu—tato’sphuṭa-bahir-vikāra-nikaraḥ sambhṛta-hṛt-kampātiśayaḥ sa śrī-śrīmān yādavendraḥ svagatam idaṁ vilalāpa—hā mat-prāṇa-kapota-vāsa-baḍabhi-prema-sphuran-mādhurī-dhārāpāra-sarid-vare ! guṇa-kalā-narma-prahelīkhane ! hā man-netra-cakora-poṣaka-vibdhu-jyotsnā-tate rādhike ! hā hā mad-duritena kena nidhivat prāptā karāt tvaṁ cyutā ?
нашли лучшее время для игры?» — так их укорил их милый друг-наперсник по имени Шри Шри Раса. Он — особое невыразимое преображение Шри Премы; целебным соком великого лекарства безупречной, сердечной дружбы непостижимого величия он покорил сонм милых спутников, чьё единственное богатство — Кришна; он — рудник благ, ларец драгоценностей вроде камня-чинтамани, вмещающий все непостижимые великие силы и разнообразные игры; он — сад, полный благоуханных цветов несравненного искусства, ловкости и знания подходящего часа. Он остановил их игрой нахмуренных бровей и закатившихся глаз, и они сами опомнились: «Ох, ох! Непристойно, непристойно!» — прикусили языки и тихо, смущённо попятились далеко назад. И тогда славный владыка Ядавов, почти не выказывая волнения снаружи, но с великой дрожью, собравшейся в сердце, так сокрушался про себя: «Ах, Радхика, лучшая из рек, безбрежный поток сладости, сияющей любовью, голубятня для голубя моей жизни! Рудник достоинств, искусств, шуток и загадок! Ах, разлив лунного света той луны, что кормит чакору моих глаз! Ах, ах, за какой мой грех ты, обретённая, как сокровище, выскользнула у меня из рук?»
dadf750788bd · publicado 24 sept 2026, 8:35:51 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Раса — вкус любви — сам удерживает признаки волнения, чтобы Кришна не выдал себя перед Сатьябхамой.