तच् छ्रुत्वा अपैहि भण्डशेखर ! अपैहीत्य् उक्त्वा कुटिलं माम् अवलोक्य विशाखापृष्ठान्तरितायां रङ्गदेव्यां सुदेवी सस्मितम् आह—रसिकशेखर ! बल्लवीकुलभुक्तमुकसुजुष्टमहाप्रसादास्वादनेनेयं त्वरितम् एव सिद्धिम् आसादयन्ती स्फुटम् अस्मान् अपि सिद्धार्थाः कृतवत्य् एव ।
सुबलः—वयस्य ! सुदेवी स्वमौक्तिकमूल्यं श्रोतुकामा श्रीमद्भवन्मुखम् ईक्षमाणेयम् उत्कण्ठते ।
ततोऽहम्—सखे सुबल ! सुदेवीयम् अक्षकेलिदक्षेति प्रसिद्धा तच् छपथम् एव ददद् अस्मि केनापि कस्यापि पक्षो न ग्राह्यः । आवाम् एव स्वबुद्धिबलेन खेलिष्यावः । तत्र यद्य् अहम् अनया सुष्ठु जीयेयं, तर्हि वामेन वक्षोजेन मद्वक्ष्षसि माम् आपीड्य मम सर्वस्वभूतम् अधरं द्विः पिबतु । यदि वा मयेदं जीयते, तदा स्वदक्षिणकठिनवक्षोजं मद्दक्षिणकरेण निकामं पीडयित्वा द्विः स्वाधरामृतम् आपाययत्व् इति ।
tac chrutvā apaihi bhaṇḍa-śekhara ! apaihīty uktvā kuṭilaṁ mām avalokya viśākhā-pṛṣṭhāntaritāyāṁ raṅgadevyāṁ sudevī sa-smitam āha—rasika-śekhara ! ballavī-kula-bhukta-muka-sujuṣṭa-mahā-prasādāsvādaneneyaṁ tvaritam eva siddhim āsādayantī sphuṭam asmān api siddhārthāḥ kṛtavaty eva |
subalaḥ—vayasya ! sudevī sva-mauktika-mūlyaṁ śrotu-kāmā śrīmad-bhavan-mukham īkṣamāṇeyam utkaṇṭhate |
tato’ham—sakhe subala ! sudevīyam akṣa-keli-dakṣeti prasiddhā tac chapatham eva dadad asmi kenāpi kasyāpi pakṣo na grāhyaḥ | āvām eva sva-buddhi-balena kheliṣyāvaḥ | tatra yady aham anayā suṣṭhu jīyeyaṁ, tarhi vāmena vakṣojena mad-vakṣṣasi mām āpīḍya mama sarvasva-bhūtam adharaṁ dviḥ pibatu | yadi vā mayedaṁ jīyate, tadā sva-dakṣiṇa-kaṭhina-vakṣojaṁ mad-dakṣiṇa-kareṇa nikāmaṁ pīḍayitvā dviḥ svādharāmṛtam āpāyayatv iti |
metro no identificado
Услышав это, Рангадеви сказала: «Прочь, венец шутов, прочь!» — косо глянула на меня и спряталась за Вишакху. А Судеви с улыбкой сказала: «Венец знатоков расы! Эта, вкусив великого прасада, которым вдоволь насладился сонм пастушек, быстро обрела совершенство — и, ясное дело, нас тоже сделала совершенными!» Субала: «Друг! Судеви хочет услышать цену своего жемчуга — смотрит тебе в лицо и не может дождаться». Я: «Друг Субала! Судеви славится как искусница в игре в кости. Так я даю клятву: ничьей стороны никто не принимает — мы двое сыграем сами, своим умом. Если она меня хорошенько обыграет, пусть прижмёт меня к груди левой грудью и дважды выпьет мои губы — всё моё богатство. А если я её обыграю, пусть я вволю сожму её твёрдую правую грудь правой рукой, а она дважды напоит меня нектаром своих губ».
49c936f26320 · publicado 24 sept 2026, 8:35:51 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con