ततोऽहं साटोपम् अवदम् –
व्रजेन्द्रस्वाराज्ये विजयियुवराजत्वविधिना
समासिक्तः स्नेहस्तिमितम् अतिमित्रादिवलितः ।
निजाम् एतां रक्षाम्य् अटविम् इह गोचारमिषतः
कथं स्वारूप्येणैव तु भवतु वः साम्प्रतम् इयम् ॥14॥
tato’haṁ sāṭopam avadam –
vrajendra-svārājye vijayi-yuvarājatva-vidhinā
samāsiktaḥ sneha-stimitam atimitrādi-valitaḥ |
nijām etāṁ rakṣāmy aṭavim iha gocāra-miṣataḥ
kathaṁ svārūpyeṇaiva tu bhavatu vaḥ sāmpratam iyam ||14||
Тогда я надменно сказал: «В державе царя Враджа я помазан обрядом, как победоносный наследник, увлажнён любовью, окружён задушевными друзьями — и берегу здесь этот свой лес под предлогом выпаса коров. Как же он теперь станет вашим лишь из-за сходства обликов?»
ab68a1a724e4 · publicado 24 sept 2026, 8:35:51 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con