तद् आकर्ण्य चारु हसन्ती ललिता प्राह—सख्युस् तवार्य मधुमङ्गल ! भाषितं तत् पीयूषतः प्रियतरं नहि कस्य गोष्ठे प्रत्यक्षरं प्रतिपदं तदलीकतोग्रशक्राशनस्य नहि चेद् इह भूरिगन्धः ।
ततः सहासकोलाहलं साधु ललिते ! साधु वर्णितम् इति सर्वास् तास् ताम् आलिङ्गितवत्यः । राधा च तथैव मनसा ।
नान्दीमुखी—मोहन ! कथम् अप्रतीतिः क्रियते ? ललिताप्रेमपात्रीयं रङ्गणमालिका, द्वितीया च विशाखाप्रियशिष्या । तद् एताभ्याम् एव ते प्रबोध्य तद् अवश्यं दापयिष्यते यथा ताभ्यां सह भवतः शुद्धभावेन पुनः पुनर् एष व्यवहारो निर्वहति । यदि वा दापयितुं न शक्यते तदा तदवशिष्टद्रव्यं तत्स्नेहात् ताभ्यां स्वयम् एव दाप्यते । एते अपि यदि ते झटिति दातुं नाङ्गीकुरुतस् तर्हि केनापि भवान् अनुयोक्तुं न शक्यते । भवता त्व् अनङ्गमञ्जरीसहोदराग्रतः क्रियमाण एव फुत्कारारम्भे ताभ्याम् एव साध्वसेन स्वीकृतवृद्धिसहितं तद् द्रुतं सुतरां वितरिष्यते ।
tad ākarṇya cāru hasantī lalitā prāha—sakhyus tavārya madhumaṅgala ! bhāṣitaṁ tat pīyūṣataḥ priyataraṁ nahi kasya goṣṭhe pratyakṣaraṁ pratipadaṁ tad-alīkatogra-śakrāśanasya nahi ced iha bhūri-gandhaḥ |
tataḥ sahāsa-kolāhalaṁ sādhu lalite ! sādhu varṇitam iti sarvās tās tām āliṅgitavatyaḥ | rādhā ca tathaiva manasā |
nāndīmukhī—mohana ! katham apratītiḥ kriyate ? lalitā-prema-pātrīyaṁ raṅgaṇa-mālikā, dvitīyā ca viśākhā-priya-śiṣyā | tad etābhyām eva te prabodhya tad avaśyaṁ dāpayiṣyate yathā tābhyāṁ saha bhavataḥ śuddha-bhāvena punaḥ punar eṣa vyavahāro nirvahati | yadi vā dāpayituṁ na śakyate tadā tad-avaśiṣṭa-dravyaṁ tat-snehāt tābhyāṁ svayam eva dāpyate | ete api yadi te jhaṭiti dātuṁ nāṅgīkurutas tarhi kenāpi bhavān anuyoktuṁ na śakyate | bhavatā tv anaṅga-mañjarī-sahodarāgrataḥ kriyamāṇa eva phutkārārambhe tābhyām eva sādhvasena svīkṛta-vṛddhi-sahitaṁ tad drutaṁ sutarāṁ vitariṣyate |
metro no identificado
Услышав это, Лалита мило рассмеялась: «Почтенный Мадхумангала! Речи твоего друга всякому в селении были бы дороже нектара — если бы в каждом слоге, в каждом слове от них так не разило крепкой коноплёй вранья». Все со смехом закричали: «Молодец, Лалита, молодец, хорошо сказано!» — и обняли её; а Радха — мысленно. Нандимукхи: «Чаровник! Зачем не доверять? Ранганамалика — любимица Лалиты, а вторая — милая ученица Вишакхи. Через них их вразумят, и долг непременно отдадут — чтобы ваши дела с ними и дальше шли по-честному. А если заставить не удастся, то из любви к ним остаток отдадут сами Лалита и Вишакха. А если и они не согласятся отдать поскорее, то тебя никто ни в чём не упрекнёт: стоит тебе лишь начать кричать перед сестрой Ананга-манджари — и они сами со страху тотчас отдадут всё сполна, с обещанными процентами».
7fe677610542 · publicado 24 sept 2026, 8:35:51 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Сестра Ананга-манджари — Радха.