ततोऽहं—काञ्चनलते ! भवद्वैदग्ध्यावलोकनेन मन्मनोभ्रमरस् त्वयि प्रकामम् अनुरज्यन्न् अतीवोत्कण्ठते तत्परमसुन्दरताराधिका भवदुपकण्ठवर्तिनी मञ्जुलतरैकावलिर् एका सस्मितम् आलोकयन्तीनाम् आसां समक्षम् एव परमोत्कण्ठिते मदुरसि स्नेहभरेण स्वयम् एव त्वया यद्य् अधीयते तर्हि मूल्यम् अन्तरेणापि भवदभीष्टमौक्तिकान्य् अवश्यं वितरिष्यामि । अपि च मत्परिष्वङ्गललितरत्नहारत्रयेण भवत्कण्ठमध्यनाभिप्रदेशानलं प्रसाधयिष्यामीति ताम् अनुसरति मयि सा मां तिर्यगवलोकयन्ती हुं कुर्वती किञ्चिच् अपससार । राधा च सस्मितं कुर्वती आत्मनि शङ्काम् आधाय सम्भ्रमम् अवाप ।
tato’haṁ—kāñcanalate ! bhavad-vaidagdhyāvalokanena man-mano-bhramaras tvayi prakāmam anurajyann atīvotkaṇṭhate tat-parama-sundaratārādhikā bhavad-upakaṇṭha-vartinī mañjulataraikāvalir ekā sasmitam ālokayantīnām āsāṁ samakṣam eva paramotkaṇṭhite mad-urasi sneha-bhareṇa svayam eva tvayā yady adhīyate tarhi mūlyam antareṇāpi bhavad-abhīṣṭa-mauktikāny avaśyaṁ vitariṣyāmi | api ca mat-pariṣvaṅga-lalita-ratna-hāra-trayeṇa bhavat-kaṇṭha-madhya-nābhi-pradeśānalaṁ prasādhayiṣyāmīti tām anusarati mayi sā māṁ tiryag-avalokayantī huṁ kurvatī kiñcic apasasāra | rādhā ca sasmitaṁ kurvatī ātmani śaṅkām ādhāya sambhramam avāpa |
Я: «Канчаналата! Глядя на твою искусность, шмель моего ума горячо к тебе привязался и очень тоскует. Если ты сама, с грузом нежности, при этих улыбающихся подругах положишь мне на тоскующую грудь то прелестное однорядное ожерелье, что у тебя у шеи, прекрасное, как дивная звезда Радхика, — я непременно дам тебе желанный жемчуг и без платы. А ещё тремя самоцветными ожерельями — моими объятиями — украшу тебе шею, стан и пупок». Я двинулся к ней, а она, косо глянув на меня, сказала „хм!“ и чуть отступила. А Радха улыбнулась, заподозрила, что дойдёт очередь и до неё, и смутилась.
1c8377d3c4f3 · publicado 24 sept 2026, 8:35:51 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con