सुबलः—प्रियसखे ! चङ्क्रमणादिनाऽस्याः सिद्धिः सर्वैर् अनुभूयत एव । तव तु केनापि कदापि कुत्रापि सा नैव दृष्टास्ति । तस्माद् दुष्करेऽस्मिन् कर्मणि सहसैव प्रवृत्तेन भवता यदि निष्पादयितुम् अशक्यं स्यात् तर्हि वयम् आभिर् उपहसिष्यामहे । अतो विचार्यैव प्रवृत्तेन भवितव्यम् ।
ततोऽहं—सुबल ! मम सिद्धिं पश्यन्न् अपि न पश्यसि ? मया किं कर्तव्यम् ?
नान्दीमुखी—मधुराङ्ग ! कदा कुत्र का सिद्धिस् त्वया निष्पादितास्ति ? सा कथ्यतां, सर्वे शुश्रूषवः सन्ति ।
subalaḥ—priya-sakhe ! caṅkramaṇādinā’syāḥ siddhiḥ sarvair anubhūyata eva | tava tu kenāpi kadāpi kutrāpi sā naiva dṛṣṭāsti | tasmād duṣkare’smin karmaṇi sahasaiva pravṛttena bhavatā yadi niṣpādayitum aśakyaṁ syāt tarhi vayam ābhir upahasiṣyāmahe | ato vicāryaiva pravṛttena bhavitavyam |
tato’haṁ—subala ! mama siddhiṁ paśyann api na paśyasi ? mayā kiṁ kartavyam ?
nāndīmukhī—madhurāṅga ! kadā kutra kā siddhis tvayā niṣpāditāsti ? sā kathyatāṁ, sarve śuśrūṣavaḥ santi |
metro no identificado
Субала: «Милый друг! Её силу все и так видят — по тому, как она ходит и прочее. А твою никто, никогда и нигде не видал. Если, сгоряча взявшись за это трудное дело, ты не сумеешь его исполнить, они нас засмеют. Так берись, только подумав». Я: «Субала! Ты видишь мою силу — и не видишь? Что же мне делать?» Нандимукхи: «Сладостный! Когда, где и какое чудо ты совершил? Расскажи — все хотят послушать».
6e3488a08f48 · publicado 24 sept 2026, 8:35:51 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con