सुबलः—वयस्य ! कथम् इव ।
ततो मयोक्तं—मम कामविलासाध्य्âपकस्य सौन्दर्यवैदघ्द्यादिगुणान् विशेषेण नारदादिमुखाद् आकर्ण्य दण्डकारण्यवासिनो जीवन्मुक्ताः कठोरतपस्याकुलम् आचर्य गोकुलवनेऽस्मिन् प्रवरगोपगृहेषु जनिम् अङ्गीकृत्य व्रजविलासिन्यो भूत्वा सुसारवैदग्ध्यादिगुणैर् आवृत्य एता इव मदुरसि स्रज इव विलसन्ति । तथैवापरे परममुक्ता अपि मदचिन्त्यगुणैर् आकृष्टा अस्मिन् व्रजवने नित्यसिद्धस्थावरजङ्गमेषु पशुपक्षिभूरुहादयो भूत्वा माम् आनन्दयन्तः परमानन्दम् आस्वादयन्तो नन्दयन्ति ।
subalaḥ—vayasya ! katham iva |
tato mayoktaṁ—mama kāma-vilāsādhyâpakasya saundarya-vaidaghdyādi-guṇān viśeṣeṇa nāradādi-mukhād ākarṇya daṇḍakāraṇya-vāsino jīvan-muktāḥ kaṭhora-tapasyākulam ācarya gokula-vane’smin pravara-gopa-gṛheṣu janim aṅgīkṛtya vraja-vilāsinyo bhūtvā susāra-vaidagdhyādi-guṇair āvṛtya etā iva mad-urasi sraja iva vilasanti | tathaivāpare parama-muktā api mad-acintya-guṇair ākṛṣṭā asmin vraja-vane nitya-siddha-sthāvara-jaṅgameṣu paśu-pakṣi-bhūruhādayo bhūtvā mām ānandayantaḥ paramānandam āsvādayanto nandayanti |
metre not identified
Субала: «Друг, как это?» Тогда я сказал: «Живущие в лесу Дандака освобождённые при жизни услышали от Нарады и других о красоте, искусности и прочих достоинствах меня, наставника любовных игр, предались суровым подвигам, родились в этом лесу Гокулы, в домах знатных пастухов, стали красавицами Враджа — и, наделённые, как эти, искусностью и прочими дарами, сияют у меня на груди, как гирлянды. Так же и другие, высшие из освобождённых, привлечённые моими непостижимыми достоинствами, стали в этом лесу Враджа зверями, птицами, деревьями среди вечно совершенных подвижных и неподвижных существ — радуют меня, вкушают высшее блаженство и сами блаженствуют».
59fe4c8da114 · published Sep 24, 2026, 8:35:51 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Это предание о мудрецах Дандаки, ставших пастушками, — то же, что Джива приводит в «Радха-кришнарчана-дипике» из «Падма-пураны».