इत्य् अखिलविलासरसमाधुरीम् आपीय सत्यभामा व्याजहार—प्राणनाथ ! एतद् अपूर्वरससागरे निमज्जन्त्या मम मनाग् अपि तृप्तेः पर्याप्तिर् न विद्यते ।
कृष्णः—प्रिये ! एतद् गोकुलविलासानन्दनिष्कुटे विहरमाणस्य मम त्वत्प्रश्न एव मत्प्रियवयस्यसमयराजवसन्तोल्लास इति ताम् आलिलिङ्गति ।
सत्यभामा सानन्दं—ततस् ततः ?
कृष्णः—ततः सुबलः सस्मितम् आह—प्रियवयस्य ! प्रियसखीयम् इन्दुलेखा दुर्दुरूढात् स्वभर्तुर् भास्वराख्याद् उद्विग्ना माम् इङ्गितेन प्रेरयति । तद् अस्याः मौक्तिक्मूल्यं निर्णीय तद् दत्त्वा झटिति गृहकृत्याय गन्तुम् आज्ञाप्यताम् ।
ity akhila-vilāsa-rasa-mādhurīm āpīya satyabhāmā vyājahāra—prāṇanātha ! etad apūrva-rasa-sāgare nimajjantyā mama manāg api tṛpteḥ paryāptir na vidyate |
kṛṣṇaḥ—priye ! etad gokula-vilāsānanda-niṣkuṭe viharamāṇasya mama tvat-praśna eva mat-priya-vayasya-samaya-rāja-vasantollāsa iti tām āliliṅgati |
satyabhāmā sānandaṁ—tatas tataḥ ?
kṛṣṇaḥ—tataḥ subalaḥ sasmitam āha—priyavayasya ! priya-sakhīyam indulekhā durdurūḍhāt sva-bhartur bhāsvarākhyād udvignā mām iṅgitena prerayati | tad asyāḥ mauktik-mūlyaṁ nirṇīya tad dattvā jhaṭiti gṛha-kṛtyāya gantum ājñāpyatām |
metre not identified
Упившись сладостью всех этих игр, Сатьябхама сказала: «Владыка моей жизни! Я тону в этом невиданном океане расы — и не насыщаюсь ни капли». Кришна: «Милая! Для меня, гуляющего в этом саду блаженства игр Гокулы, твой вопрос — сама весна, царь времён года и мой милый друг», — и он обнял её. Сатьябхама радостно: «А дальше, дальше?» Кришна: Тогда Субала с улыбкой сказал: «Милый друг! Эта милая подруга Индулекха боится своего злого мужа по имени Бхасвара и знаками торопит меня. Так назначь цену её жемчуга, пусть заплатит — и отпусти её поскорее по домашним делам».
f30bf8dd48b7 · published Sep 24, 2026, 8:35:51 AM UTC
Available inRUPage between verses with