ततः पुनः पुनर् विशाखावदनम् ईषद् अवलोक्याहं सस्मितम् अवदम्—अनुक्षणपरमानुरागभरेण स्वकराभ्यां सुष्ठु विरचय्य स्वकुण्डकुडङ्गाङ्गने एतत् प्रियसखी गान्धर्वा सुवैदग्ध्येन य्¸अं मह्यम् अर्पितवती । तयैव विचित्राङ्कमालया मद्धृदयाकाशविशाखां विशाखाम् अप्य् अलङ्कृत्य परितोषयामि ।
तच् छ्रुत्वा—अलीकराजेन्द्र ! तिष्ठ तिष्ठेति व्याहरन्ती राधा मनसैव लीलाकमलेन तां ताडयति स्म ।
ललिता—पद्माधररसाहिफेनाशनप्रमत्त ! अपेहि अपेहि !
tataḥ punaḥ punar viśākhā-vadanam īṣad avalokyāhaṁ sa-smitam avadam—anukṣaṇa-paramānurāga-bhareṇa sva-karābhyāṁ suṣṭhu viracayya sva-kuṇḍa-kuḍaṅgāṅgane etat priya-sakhī gāndharvā suvaidagdhyena y¸aṁ mahyam arpitavatī | tayaiva vicitrāṅka-mālayā mad-dhṛdayākāśa-viśākhāṁ viśākhām apy alaṅkṛtya paritoṣayāmi |
tac chrutvā—alīka-rājendra ! tiṣṭha tiṣṭheti vyāharantī rādhā manasaiva līlā-kamalena tāṁ tāḍayati sma |
lalitā—padmādhara-rasāhiphenāśana-pramatta ! apehi apehi !
metre not identified
И, снова и снова чуть поглядывая на лицо Вишакхи, я с улыбкой сказал: «Во дворе беседки у своего пруда эта милая подруга Гандхарва искусно подарила мне дивную гирлянду объятий, что всякий миг с высшей любовью сама сплетала руками. Этой же гирляндой я украшу и Вишакху — звезду Вишакху на небе моего сердца — и порадую её». Услышав это, Радха со словами: «Ложный царь! Постой, постой!» — мысленно ударила её игрушечным лотосом. Лалита: «Одурманенный опиумом сока губ Падмы! Прочь, прочь!»
ee2700fdf0f3 · published Sep 24, 2026, 8:35:51 AM UTC
Available inRUPage between verses with
«Анка-мала» — «гирлянда рук», объятие.