ललिता : हला एदे गलन्तमरन्दं पि माहविपुप्फसन्दोहं मुक्किअ कीसं भिङ्गा पुब्बाहिमुहम् धाअन्ति ।
वृन्दा : सखि, विमुच्य माधवीमण्डपं नागरमण्डलोत्तंसौ प्रस्थितौ तयोर् आमोदम् अनुसर्पन्तः षट्पदा धावन्ति । तद् एहि लतामन्दिरालोकनेन नन्दयावश् चक्षुसी । (इति परिक्रम्य) ललिते, पश्य पश्य—
lalitā : halā ede galanta-marandaṁ pi māhavi-puppha-sandohaṁ mukkia kīsaṁ bhiṅgā pubbāhimuham dhāanti |
vṛndā : sakhi, vimucya mādhavī-maṇḍapaṁ nāgara-maṇḍalottaṁsau prasthitau tayor āmodam anusarpantaḥ ṣaṭpadā dhāvanti | tad ehi latā-mandirālokanena nandayāvaś cakṣusī | (iti parikramya) lalite, paśya paśya—
размер не определён
Лалита: Подруга, почему эти пчёлы бросают гроздья цветов мадхави, хоть с них и каплет нектар, и летят на восток? Вринда: Подруга, два венца всех любящих покинули беседку из мадхави и ушли, а пчёлы летят за их ароматом. Пойдём, порадуем глаза видом храма из лиан. (Пройдя.) Лалита, смотри, смотри —
2c15e624d918 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 06:04:04 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами