Bhagavad-gītā · 1.47
॥
Devanāgarī
सञ्जय उवाच ।
एवमुक्त्वाऽर्जुनः संख्ये रथोपस्थ उपाविशत् ।
विसृज्य सशरं चापं शोकसंविग्नमानसः ॥
Transliteración (IAST)
sañjaya uvāca |
evam uktvā 'rjunaḥ saṅkhye rathopastha upāviśat |
visṛjya saśaraṁ cāpaṁ śokasaṁvignamānasaḥ ||
Palabra por palabra
SánscritoIASTSignificado
सञ्जयः उवाचsañjayaḥ uvācaSañjaya dijo.
एवम्evamasí.
उक्त्वाuktvāhabiendo dicho.
अर्जुनःarjunaḥArjuna.
सङ्ख्येsaṅkhyeen el campo de batalla.
रथोपस्थेratha-upastheen el asiento del carro.
उपाविशत्upāviśatse sentó, se dejó caer.
विसृज्यvisṛjyahabiendo arrojado, habiendo soltado de las manos.
सशरम्sa-śaramjunto con las flechas.
चापम्cāpamel arco.
शोकसंविग्नमानसःśoka-saṁvigna-mānasaḥaquel cuya mente (manas) está abrumada (saṁvigna) por la aflicción (śoka).
Traducción
Sañjaya dijo: «Tras pronunciar estas palabras en el campo de batalla, Arjuna arrojó a un lado su arco y sus flechas y se dejó caer en el asiento del carro, con la mente abrumada por la aflicción».
Versión
76a35aa4a5b3 · publicado 2 jul 2026, 12:00:00 UTC
Disponible enRUENESHIZHPasa de verso en verso con