वृन्दा सानन्दम् उवाच—भगवति, तद् एतद् ऋतम् अनृतम् एव भवतु, किन्तु मया नायं सन्धिर् अनुसन्धीयते ।
पौर्णमासी सहासम् उवाच—न लोकेनातथ्यं कथ्यते, न च ग्रथ्यते स्म तासाम् उद्वाहबन्धह् ।
वृन्दाह—नेदं च बुध्ये ।
पौर्णमासी उवाच—युक्तम् एवेदम्, यतः—
vṛndā sānandam uvāca—bhagavati, tad etad ṛtam anṛtam eva bhavatu, kintu mayā nāyaṁ sandhir anusandhīyate |
paurṇamāsī sahāsam uvāca—na lokenātathyaṁ kathyate, na ca grathyate sma tāsām udvāha-bandhah |
vṛndāha—nedaṁ ca budhye |
paurṇamāsī uvāca—yuktam evedam, yataḥ—
размер не определён
Вринда радостно сказала: «Почтенная, пусть это правда будет неправдой; но я не могу свести концы с концами». Паурнамаси со смехом сказала: «Люди не лгут — и всё же брачные узы для них не завязаны». Вринда сказала: «Этого я не понимаю». Паурнамаси сказала: «Так и должно быть, ведь:
e106ca337740 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 20:10:34 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами