अथ प्रेमापि परमवरिमाणमाससाद, यथा—
पूर्वं यत् परितो हरेर् अनुभवात् कैशोरम् अत्युद्गतं
तत् तासु स्फुरितं तम् एव विदधल् लीलाभिर् उच्चैः स्थितम् ।
अप्य् आकर्णनदर्शनादिरहितास् ता देवताविष्टवच्
चेष्टन्ते स्म यतः शशाक नहि यद् बोद्धुं जनश् चाण्व् अपि ॥39॥
atha premāpi parama-varimāṇamāsasāda, yathā—
pūrvaṁ yat parito harer anubhavāt kaiśoram atyudgataṁ
tat tāsu sphuritaṁ tam eva vidadhal līlābhir uccaiḥ sthitam |
apy ākarṇanadarśanādirahitās tā devatāviṣṭavac
ceṣṭante sma yataḥ śaśāka nahi yad boddhuṁ janaś cāṇv api ||39||
Затем и любовь достигла высшего превосходства. Как: Юность, что прежде высоко поднялась от ощущения Хари повсюду, засияв в них, стояла высоко, делая предметом своих игр лишь Его. И даже без слышания, видения и прочего они вели себя, как одержимые божеством, — так что люди ни на атом не могли этого понять.
59ffc77fcf76 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 20:10:34 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Перевод приблизителен.