एतत् कुत्सितम् अस्थिमांसरचितं विण्मूत्रपूर्यादिभिःपूर्णदृष्टनिनष्टम् इन्दिर्यगणामर्देन नित्यार्धितम् ।आधिव्याधिशताभिभूतम् अनिशं कामादिदाहाकुलंदेहं तिष्ठतु यातु वा हरिरसैस् त्वं नन्द वृन्दावने ॥13.47॥
etat kutsitam asthi-māṁsa-racitaṁ viṇ-mūtra-pūryādibhiḥpūrṇa-dṛṣṭa-ninaṣṭam indirya-gaṇāmardena nityārdhitam |ādhi-vyādhi-śatābhibhūtam aniśaṁ kāmādi-dāhākulaṁdehaṁ tiṣṭhatu yātu vā hari-rasais tvaṁ nanda vṛndāvane ||13.47||
размер не определён
Пусть это тело — мерзкое, из костей и мяса, полное нечистот, мочи, гноя и прочего, на глазах гибнущее, всегда терзаемое натиском чувств, одолеваемое сотнями мук и болезней, непрестанно жжёное желанием и прочим — остаётся или уходит: ты радуйся во Вриндаване расами Хари.
a048371a9c83 · опубликовано 30 сент. 2026 г., 01:03:50 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — śārdūla-vikrīḍita. indirya в e-тексте вместо indriya.