अथ सर्वे त एतद् आकर्ण्य ससुखं तन्मुखं निर्वर्ण्य वर्णयामासुः—
वक्तुं योग्यम् इदं न यद्यपि तथाप्य् अद्य स्फुटं ब्रूमहे
सर्वेषां बहिर् अन्तरं च करणं नस् त्वत्प्रयोज्यं परम् ।
तस्मात् त्वं कुरु तद् यथा यद् अभितो यद् येन यस्मै यतो
यस्य द्राग् अपि यत्र सुष्ठु भविता नित्यं तवालोकनम् ॥1॥
atha sarve ta etad ākarṇya sa-sukhaṁ tan-mukhaṁ nirvarṇya varṇayāmāsuḥ—
vaktuṁ yogyam idaṁ na yadyapi tathāpy adya sphuṭaṁ brūmahe
sarveṣāṁ bahir antaraṁ ca karaṇaṁ nas tvat-prayojyaṁ param |
tasmāt tvaṁ kuru tad yathā yad abhito yad yena yasmai yato
yasya drāg api yatra suṣṭhu bhavitā nityaṁ tavālokanam ||1||
„Услышав это, все радостно взглянули Ему в лицо и сказали: «Хоть это и не подобает говорить, сегодня скажем прямо: все наши чувства, внешние и внутренние, служат лишь Тебе. Так устрой же — как угодно, где угодно, чем угодно, кому угодно, откуда угодно, — чтобы мы всегда видели Тебя»“.
f8686030f1a2 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 6:52:06 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से