माने गाढतरेऽपि कर्कश सखीशिक्षाशतैः प्रेयसाशश्वत्प्रेषितमानदास्पदजनात्यन्तार्थनेनादृते ॥भूयः प्रेष्ठगिरां तदीयवसतौ श्रीवृन्दाटवीकुञ्जकेसम्यक् श्लाघित एकया स्वयम् अहो राधां द्रवन्तीं भज ॥15.5॥
māne gāḍhatare’pi karkaśa sakhī-śikṣā-śataiḥ preyasāśaśvat-preṣita-mānadāspada-janātyantārthanenādṛte ||bhūyaḥ preṣṭha-girāṁ tadīya-vasatau śrī-vṛndāṭavī-kuñjakesamyak ślāghita ekayā svayam aho rādhāṁ dravantīṁ bhaja ||15.5||
размер не определён
Даже в самой сильной обиде, подкреплённой сотнями суровых наставлений подруг, почитаемая непрестанными мольбами людей, посланных милым, — когда одна (подруга) снова хорошо похвалила слова милого и его обитель в беседке Шри Вриндавана, — о, чти Радху, что сама бежит (к нему)!
39fa46981be8 · опубликовано 30 сент. 2026 г., 01:19:15 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — śārdūla-vikrīḍita.