राधे तारल्यम् एवं न कुरु हृदि समाधेहि गम्भिरभावंलज्जां काञ्चित् सखीभ्यः कुरु पुरुषवरस् त्वत्पादाब्जं दधातु ।क्रूरे पुन्नागनाम द्रुमकुसुमम् इयं वक्ति तत्रान्यथा तेशङ्कास् तान् एति राधागिरिम् अनु तद् इमाम् उक्तिमाल्यां स्मरामि ॥15.31॥
rādhe tāralyam evaṁ na kuru hṛdi samādhehi gambhira-bhāvaṁlajjāṁ kāñcit sakhībhyaḥ kuru puruṣa-varas tvat-pādābjaṁ dadhātu |krūre punnāga-nāma druma-kusumam iyaṁ vakti tatrānyathā teśaṅkās tān eti rādhā-girim anu tad imām ukti-mālyāṁ smarāmi ||15.31||
размер не определён
«Радха, не будь так ветрена, утверди в сердце глубокое чувство, постыдись немного подруг: пусть уж лучший из мужчин (пуннага) держит лотос твоих стоп!» — «Жестокая! Я говорю о цветке дерева по имени пуннага, а у тебя иные подозрения», — вслед за словами Радхи я вспоминаю эту гирлянду речей.
2b67fb613306 · опубликовано 30 сент. 2026 г., 01:19:15 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Строка 3 в e-тексте искажена; распределение реплик предположительно.