वृन्दारण्यं तव तद् अखिलं त्वत्पदस्यानुकम् अयंचन्द्रावल्याः सकृद् अपि गृहं यामि चेत् स्याद् अवज्ञा ।इत्थं कृष्णे वदति रुदतीं सम्परिष्वज्य गाढंराधाम् अत्याकुलगिरा नहि नहीत्य् उक्तिधारां स्मरामि ॥15.11॥
vṛndāraṇyaṁ tava tad akhilaṁ tvat-padasyānukam ayaṁcandrāvalyāḥ sakṛd api gṛhaṁ yāmi cet syād avajñā |itthaṁ kṛṣṇe vadati rudatīṁ sampariṣvajya gāḍhaṁrādhām atyākula-girā nahi nahīty ukti-dhārāṁ smarāmi ||15.11||
размер не определён
«Вриндаван — твой, всё это твоё, я — раб твоих стоп; если я хоть раз пойду в дом Чандравали, пусть меня презирают», — когда Кришна так говорит, крепко обняв плачущую Радху, я вспоминаю её поток слов очень взволнованным голосом: «Нет, нет!»
7fa5d5f14b82 · опубликовано 30 сент. 2026 г., 01:19:15 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — mandākrāntā (стихи 11–12).