सिन्दुरेण प्रणयतिलकं बिन्दुभिश् चन्दनानांवीतं भाले रचय कुचयोः पत्रकं कुङ्कुमेन ।रम्यं सम्यग् विदध्याम् अधरमधुरे तच् च सर्वं पुरावत्तीव्रालभ्यः सदा मे च भयम् अथ ह्रियं भिन्धि वृन्दावनेन्दो ॥15.104॥
sindureṇa praṇaya-tilakaṁ bindubhiś candanānāṁvītaṁ bhāle racaya kucayoḥ patrakaṁ kuṅkumena |ramyaṁ samyag vidadhyām adhara-madhure tac ca sarvaṁ purāvattīvrālabhyaḥ sadā me ca bhayam atha hriyaṁ bhindhi vṛndāvanendo ||15.104||
размер не определён
«О луна Вриндавана! Нарисуй на моём лбу синдурой тилаку любви, окружённую капельками сандала, на груди — кункумом узор листьев; сделай всё прелестно, как следует, и на сладких губах — всё как прежде; и разбей мой постоянный страх и стыд!»
2469d1226d1f · опубликовано 30 сент. 2026 г., 01:19:15 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — mandākrāntā. Номер стиха в издании — 15.104. Радха просит вернуть убранство, стёртое любовью.