कर्णालम्बिलसत्कदम्बमुकुलः कादम्बिनी श्यामलीदिव्यः कोऽपि किशोर उज्ज्वलतडित्कोटिच्छटां काम् अपि ।दिव्याम् एककिशोरिकां रसमयीम् अङ्के सुपङ्केरुहोन्मीलत्पत्रविलोचनां दधदहो वृन्दावने नन्दति ॥15.22॥
karṇālambi-lasat-kadamba-mukulaḥ kādambinī śyāmalīdivyaḥ ko’pi kiśora ujjvala-taḍit-koṭi-cchaṭāṁ kām api |divyām eka-kiśorikāṁ rasa-mayīm aṅke supaṅkeruhon-mīlat-patra-vilocanāṁ dadhad-aho vṛndāvane nandati ||15.22||
О, некий дивный юноша с сияющим бутоном кадамбы у уха, тёмный, как гряда туч, радуется во Вриндаване, держа на коленях некую дивную единственную юную, полную расы, с блеском миллиона сверкающих молний и глазами, как лепестки раскрывающегося прекрасного лотоса.
8c7b812fcdee · опубликовано 30 сент. 2026 г., 01:19:15 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Размер — śārdūla-vikrīḍita (стихи 22–23).