तत्र यदि विधुबिम्बम् एवेदं, तदा तद् इदं विभाव्यते—पूर्णचन्द्रोऽयम् ऐन्द्रीं हरितम् अनुगतः प्रेयसीं दूरदेशाद्अस्यावक्त्रं विलिम्पन् घुसृणशवलितेनेव शश्वत् करेण ।तद्व्याजान् माम् अमूदृक्कृतिम् उपदिशतीवाद्य सद्यः किशोरंशुभ्रात्मा यस् तदीयं भवति विरचनं सर्वतोभद्रम् एव ॥15॥
tatra yadi vidhu-bimbam evedaṁ, tadā tad idaṁ vibhāvyate—pūrṇa-candro’yam aindrīṁ haritam anugataḥ preyasīṁ dūradeśādasyāvaktraṁ vilimpan ghusṛṇa-śavaliteneva śaśvat kareṇa |tad-vyājān mām amūdṛk-kṛtim upadiśatīvādya sadyaḥ kiśoraṁśubhrātmā yas tadīyaṁ bhavati viracanaṁ sarvato-bhadram eva ||15||
размер не определён
Если же это лунный диск, то вот как это можно понять: «Эта полная луна пришла издалека следом за возлюбленной — восточной стороной света, стороной Индры, — и непрестанно умащает ей лицо рукой-лучом, будто пёстрой от шафрана. Под этим предлогом она словно учит Меня, юношу, тотчас совершить такое же: у того, кто светел душою, всякое дело во всём благое».
ab29d13a0b23 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:01:17 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Игра слов: «кара» — и рука, и луч; луна «умащает» восток красным светом восхода, как влюблённый касается лица любимой. Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 29.