अथ—
वंशीदूतिकया निमन्त्र्य कलिताह् सौरभ्यधारासखी
सङ्घैः साद्र्ति भूरि दूरसरणेर् आनायिताह् सुभ्रुवः ।
प्राप्ताह् स्वान्तिकम् आत्मरोचिर् अमृतान्य् अप्य् आशिताह् प्रेयसा
तृप्तिं नैव ययुर् न वा विरमितं तद्दानकर्मामुना ॥40॥
atha—
vaṁśī-dūtikayā nimantrya kalitāh saurabhya-dhārā-sakhī
saṅghaiḥ sādrti bhūri dūra-saraṇer ānāyitāh subhruvaḥ |
prāptāh svāntikam ātma-rocir amṛtāny apy āśitāh preyasā
tṛptiṁ naiva yayur na vā viramitaṁ tad-dāna-karmāmunā ||40||
размер не определён
И вот прекраснобровые, приглашённые вестницей-флейтой, подхваченные толпами подруг — потоками благоухания, — с почтением приведённые издалека, пришли к Нему. И хоть Возлюбленный кормил их нектаром своего сияния, они никак не насыщались, и Он не прекращал этого даяния.
797000a2c1cb · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:01:17 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами