तद् एतद् उट्टङ्क्य निष्टङ्क्य च प्रणयपणसन्तुष्टं दामादिकुमारचतुष्टयं सङ्गतः प्रसज्य, तद्द्वारा निद्राव्याजाद् अन्यान् द्वारपालकतया तत्रैव संवलय्य, निभृतकृतप्रतीहारतश् चरणविहारतस् ताम् एव हरितं हरिर् मुरलीधरकरतयानुसरन् दिनकरतनयातीरम् अन्वतीर्णवान् । आवतीर्य च विचारितवान्—
tad etad uṭṭaṅkya niṣṭaṅkya ca praṇaya-paṇa-santuṣṭaṁ dāmādi-kumāra-catuṣṭayaṁ saṅgataḥ prasajya, tad-dvārā nidrā-vyājād anyān dvāra-pālakatayā tatraiva saṁvalayya, nibhṛta-kṛta-pratīhārataś caraṇa-vihāratas tām eva haritaṁ harir muralī-dhara-karatayānusaran dina-kara-tanayā-tīram anvatīrṇavān | āvatīrya ca vicāritavān—
Так объявив это и твёрдо решив, Он собрал четверых мальчиков во главе с Дамой, довольных залогом дружбы, и через них остальных, под предлогом сна, поставил там же привратниками. Устроив себе тайную стражу, Хари пешком последовал в ту сторону с флейтой в руке и спустился на берег Дочери Солнца. Спустившись, Он рассудил:
0661d38bd3dc · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:01:17 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Дочь Солнца — Ямуна.