तद् एवं सम्प्रधार्यावधार्य च तेन, वेणुम् एवं वादयिष्यामीति यदा विचार्यते स्म, तदा च ताभिः सान्द्रचन्द्रिकचन्द्रमसः सन्दृष्ट्वशतया सान्दृष्टिकम् इदं परामृष्टम्—
हन्त ! स खल्व् अयम् ओषधीशोऽप्य् आधिव्याधितजनान् अस्मान् अद्य सद्यः प्रतिरित्सेद् एव, न तु चिकित्सेत् इति ।
ततश् च तत्क्षणं किञ्चिद् विलक्षणं शशलक्ष्माणम् आलक्ष्य वृन्दा चेदं चिन्तितवती—
tad evaṁ sampradhāryāvadhārya ca tena, veṇum evaṁ vādayiṣyāmīti yadā vicāryate sma, tadā ca tābhiḥ sāndra-candrika-candramasaḥ sandṛṣṭ-vaśatayā sāndṛṣṭikam idaṁ parāmṛṣṭam—
hanta ! sa khalv ayam oṣadhīśo’py ādhi-vyādhita-janān asmān adya sadyaḥ pratiritsed eva, na tu cikitset iti |
tataś ca tat-kṣaṇaṁ kiñcid vilakṣaṇaṁ śaśa-lakṣmāṇam ālakṣya vṛndā cedaṁ cintitavatī—
размер не определён
Так Он обдумал и решил: «Сыграю на флейте вот так». А тем временем они, увидев луну в густом сиянии, подумали о видимом воочию: «Ах! Этот владыка целебных трав и сам сегодня же готов нас, больных душевной мукой, скорее погубить, чем исцелить». И тут Вринда, заметив, что Отмеченный зайцем стал вдруг каким-то иным, подумала так:
73d78a880418 · опубликовано 24 сент. 2026 г., 22:01:17 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Луна — «владыка трав», целитель; но для разлучённых её свет только растравляет боль.