इति क्षणं बाष्पायमाणेक्षणतया तूष्णीम् आसीत् । पुनश् च तथा तथा भावनव्राते जाते—हन्त हन्त कथम् अहम् अहो क्लीबमानः पुनः शोकप्रपञ्चम् अञ्चामि यतः सम्प्रति भिदुरं चित्तं न विदूरतां विन्देत इति विचिन्तयति स्म ।
तद् एवं सावधानं सहसा रहस् तद् विमुञ्चन् सहचरसहचारिताम् आपन्नः, किन्तु नातिप्रसन्नतया एतद् अनन्तरम् उदन्तस् तु प्रातर् एव प्रथयिष्यामि इति सगद्गदं गदित्वा स्निग्धकण्ठः समधुकण्ठः स्ववाससा वदनं वसानः सशब्दं रुदन्न् अलब्धतदवसानश् चिरम् आसीत् । चिरत एव तु तस्माद् विरम्य श्रीराधामाधवादीन् अपि स्वसाधारणान् अधिगम्य तद् इदम् अवादीत्—
iti kṣaṇaṁ bāṣpāyamāṇekṣaṇatayā tūṣṇīm āsīt | punaś ca tathā tathā bhāvana-vrāte jāte—hanta hanta katham aham aho klībamānaḥ punaḥ śoka-prapañcam añcāmi yataḥ samprati bhiduraṁ cittaṁ na vidūratāṁ vindeta iti vicintayati sma |
tad evaṁ sāvadhānaṁ sahasā rahas tad vimuñcan sahacara-sahacāritām āpannaḥ, kintu nātiprasannatayā etad anantaram udantas tu prātar eva prathayiṣyāmi iti sa-gadgadaṁ gaditvā snigdhakaṇṭhaḥ sa-madhukaṇṭhaḥ sva-vāsasā vadanaṁ vasānaḥ sa-śabdaṁ rudann alabdha-tad-avasānaś ciram āsīt | cirata eva tu tasmād viramya śrī-rādhā-mādhavādīn api sva-sādhāraṇān adhigamya tad idam avādīt—
metro no identificado
Так Он на миг умолк со слезами на глазах. А когда вновь нахлынула череда таких мыслей, подумал: «Ах, ах, как же Я, малодушничая, снова погружаюсь в пучину скорби? Ведь теперь хрупкое сердце не сможет уйти далеко». И, собравшись с духом, Он вдруг оставил своё уединение и вернулся к друзьям, но уже не таким радостным». «Что было после этого, я расскажу утром», — запинаясь, сказал рассказчик; и Снигдхакантха вместе с Мадхукантхой, закрыв лица краем одежды, громко плакали и долго не могли остановиться. А нескоро успокоившись, подошли к Шри Радхе, Мадхаве и прочим, как к своим, и сказали вот что:
fe0e75a6c3ac · publicado 25 sept 2026, 1:47:18 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con